Ogólnopolskie Porozumienie Osób, Organizacji i Instytucji Pomagających Ofiarom Przemocy Niebieska Linia

 

Przemoc domowa, zwana też przemocą w rodzinie, to zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie skierowane przeciw członkowi rodziny, które narusza prawa i dobra osobiste powodując cierpienie i szkody.

Przemoc w rodzinie jest często problemem ukrytym. Wielu ludzi nadal jest przekonanych , że mówienie o przemocy w rodzinie , o konieczności udzielania pomocy jej ofiarom, jest ingerowaniem w prywatność , nieuprawnionym wkraczaniem w intymność życia rodzinnego. Czymś, co jeśli nawet nie jest do końca złe, na pewno jest niepotrzebne, bo rodzina poradzi sobie ze swoimi problemami sama i wystarczy jej tylko nie przeszkadzać, a będzie szczęśliwa.

Wiele społeczeństw aprobuje przemoc w domu. Świadczą o tym chociażby powszechnie panujące mity, stereotypy, przysłowia i porzekadła utrudniające prawidłowe reagowanie na akty brutalności czy okrucieństwo wobec bliskich. Wszystkie mity przekonują o słuszności braku racji ze strony świadków przemocy, ofiary zmuszają do milczenia, a sprawców utwierdzają w przekonaniu o bezkarności czynów.

Oczywiście nie ma potrzeby wkraczania w życie rodziny wtedy, gdy radzi sobie z problemami. Ale konieczne jest udzielenie pomocy tym rodzinom, które z różnych względów są zaburzone, gdy dochodzi w nich wręcz do krzywdzenia i cierpienia.

Przemoc w rodzinie może mieć miejsce we wszystkich warunkach społecznych. Nie zależy to od statusu społecznego, ani od poziomu wykształcenia, ani od kondycji materialnej domowników. Daje się zaobserwować, że w środowiskach o niższym statusie społecznym częściej spotykamy się z tak zwaną przemocą gorącą, przepełnioną wybuchami agresji, wściekłością, chamstwem i brutalnością mającą bardzo gwałtowny przebieg. Natomiast w środowiskach o wysokim statusie społecznym częściej można spotkać się z tak zwaną przemocą chłodną, bardziej wyrafinowaną, nie pozostawiającą żadnych widocznych śladów, dokonywaną w "białych rękawiczkach".

Przemoc domowa nie jest czynem jednorazowym. Często ma długą, nawet kilkuletnią historię. Przemoc domowa zwykle powtarza się według zauważalnej prawidłowości. Cykl przemocy składa się z trzech faz: faza narastania napięcia, faza ostrej przemocy i faza miodowego miesiąca.

FAZA NARASTANIA NAPIĘCIA - początkiem cyklu jest zwykle wyczuwalny wzrost napięcia, narastają sytuacje konfliktowe. Przyczyny napięcia mogą tkwić poza rodziną, czasem są to błahostki, drobne nieporozumienia powodujące wzrost napięcia, zaczyna pojawiać się agresja.

FAZA OSTREJ PRZEMOCY - następuje gwałtowny wybuch agresji , sprawca z normalnego człowieka przemienia się w kata , może dokonać strasznych czynów , nie zwracając uwagi na innych.
W tej fazie najczęściej występuje interwencja, ofiary decydują się wezwać na pomoc policję lub złożyć skargę do prokuratury.

FAZA MIODOWEGO MIESIĄCA - chwilowy spokój i okazywanie miłości. Sprawca jakby na nowo uwodzi ofiarę, zaczyna dostrzegać to co się wydarzyło. Próbuje załagodzić sytuację, przeprasza, obiecuje poprawę, staje się uczynny i miły.

Próbuje przekonać ofiarę, że teraz będzie inaczej, że "To" się więcej nie powtórzy. Ofiary mu wierzą , bo wbrew zdrowemu rozsądkowi , w głębi serca tego właśnie pragną. I nawet jeśli przed chwilą były gotowe uciec zostają. Sprawca nie jest w stanie długo wytrzymać w takiej roli. Z jakiegoś drobnego powodu znowu narasta napięcie i wszystko zaczyna się od nowa. Cykle takie mogą trwać przez wiele lat. Przemoc z czasem się nasila, za każdym razem jest coraz gorzej.

Wiele ofiar przemocy w naszych rodzinach milcząco czeka na sprawiedliwość. Naszym wspólnym zadaniem jest pomóc im wreszcie ją uzyskać. Także za pomocą działań prawnych. Rolą "pomagacza" jest motywowanie do aktywności i informowanie o uprawnieniach jakie dają przepisy.